personal

de beste versie van mezelf.

Want als het zwart op wit staat, kan ik niet meer terug.

Puist. Pukkel. Pukkel. Tsjakalaka,  Meeëter. Puist Puist. Pukkel.  De symfonie van een op hol geslagen hormoonspiegel. Nog niet zo lang geleden (en nu soms nog) was het van dat élke dag. De ene periode van de maand al dramatischer dan de andere. 

Wie mij kent weet dat kindjes krijgen bij ons niet vanzelf komt en dat ik de afgelopen twee jaar genoeg hormoonbehandelingen heb ondergaan om helemaal het noorden kwijt te zijn. Ik heb een gynaecologische aandoening, endometriose, die me opzadelt met chronische pijn, operaties en massa's pijnstillers. Die combinatie is euh...belastend. Mijn hoofd en mijn lijf zagen het even niet meer zitten.  En mijn gepukkelde snoet was het uithangbord. Ik had een stappenplan nodig om mijn lieve lijf te ondersteunen en te ontlasten. Dus ziehier mijn Mezelf2.0-plan (het is erger dan voornemens voor het nieuwe jaar)...

STAP 1 de mat/straat op

Yoga deed ik al, nou ja, af en toe. Ik vond het vooral leuk om in een coole yoga-outfit rond te hopsen en zo veel mogelijk in de houding van het kind te liggen (moet je eens proberen! Instant rustgevend baarmoedergevoel ;-)). Maar ik moet meer bewegen. Na een zware darmoperatie ( de 5e operatie op twee jaar tijd) heb ik het energiepijl van een naaktslak. Ik ben nog volop aan het herstellen dus het moet zachtjes aan, maar ik probeer nu minstens drie keer in de week op mijn mat te kruipen en ook echt iets uit voeren. (Het is geen zicht, maar oefening baart kunst zeggen ze. En mijn kat vindt het hilarisch). En ja, de darmproffen vinden het een goed idee dat ik een paar keer per week ga lopen om alles euh...op gang te trappen. Dus nu slof ik dik tegen mijn goesting en zwetend als een rund door de wijk. Zo komen die Nike's ook nog eens uit de kast.

Dat ik dit doe?! Jongens toch...niet te geloven.

Dat ik dit doe?! Jongens toch...niet te geloven.

STAP 2 bye bye cheese heaven

Dit is de moeilijkste.... Mijn man en ik houden van eten. Oooooh jaaaaa. We koken meestal vers. Zelfs pizza maakt Mister S zelf in de rookoven. Maar we zijn iets te dikke vrienden met kaas, wijn, pasta en brood. Zaken die op zich niet slecht zijn maar moeilijker verteren, onze broek doen spannen en te weinig, of te kortstondig energie geven. Dus mijn doel: bij élke maaltijd groenten of fruit eten, en minderen met pasta en brood en  - auwch - kaas. Een boterham met kaas is zo makkelijk uit de kast gepakt he... En ik ben te lui om groenten te snijden, dus benieuwd hoe lang ik dit volhou! 

En als ik dan toch bezig ben: we hebben sinds kort een composthoop in de tuin en ik dwing mezelf aluminiumfolie en plastic folie te vervangen door herbruikbare potjes. Een kleine stap voor de mensheid, een grote voor dit gemaksbeest!

STAP 3 Veiliger smeren

Sinds een jaar let ik ook erg op wat ik op mijn lichaam smeer. Ik was en bén dol op make-up en verzorgingsproducten (Ja, ik krijg een mini kick van een nieuwe lipstick...) maar plots kreeg ik van mijn Dior foundation pukkels in alle maten en soorten. Na een bad met Nivea leken mijn benen vol schubben te staan (nooooot sexy) en mijn haar leek na elke wasbeurt met mijn dure Redken of Tigi producten (want het komt van de kapper dus het zal wel goed zijn) vetter en futlozer. De oorzaak? Mijn lichaam had genoeg van de chemische brol die de fabrikanten in de producten stoppen om ze lekker te laten schuimen, om een synthetische glans op te wekken of ze beter te bewaren: stoffen met moeilijke namen als Butylated Hydroxtoluene (BHT), Formaldehyde, parabenen, verschillende soorten sulfaten, aluminium en siliconen... . En dus ging de hele inhoud van mijn badkamerkast de vuilbak in!

Een vriendin raadde me de website van de EWG aan (Environmental Working Group). Je vindt er een database waarin alle cosmetica ingrediënten beoordeeld worden op veiligheid. Je kan zelfs op merk zoeken, tenminste als het merk ook verkocht wordt in de VS. Ik volg ook de blog van de Nederlandse Sophie. Zij schrijft over natuurlijke cosmetica en legt alles helder uit. Naar mijn gevoel werkt ze heel eerlijk: ze blijft bij haar principes zonder te overdrijven, geen geitenwollensokkengedoe! Op dit moment is mijn zoektocht naar gezondere natuurlijkere producten die voor mij goed werken (en er liefst ook goed uitzien, zo'n snob ben ik wel) volop aan de gang. En ik heb een pak minder puisten en schubben, en gezonder haar. Hoera!

Op dit stukje van het web zal ik jullie voortaan op de hoogte houden van de vorderingen in mijn stappenplan. En soms om steun gillen wellicht... want 'natuurlijk' is allemaal goed en wel, soms heeft een mens ook een beetje chemie nodig in het leven ;-)

V.